Kynning á sogdýpkunarskipum

Sogdýpkunarskip er gerð verkfræðiskipa sem notar dælur til dýpkunaraðgerða; hugtakið er innifalið í fyrstu útgáfu af *Terminology of Marine Science and Technology*, þar sem samsvarandi ensk hugtök eru „suction dredger“ eða „hydraulic dredger“. Þessi skip nota miðflótta slurry dælur til að soga neðansjávar silt; Háþrýstivatnsstraumar eru notaðir til að búa til gróðurleysi, sem síðan er flutt um leiðslur til tiltekins svæðis. Algengar gerðir eru dýpkunarvélar með slóðasog, skurðarsogsdýpkunarskip og þotusog, þar sem skip eru flokkuð sem annað hvort sjálfknúnar eða ekki-sjálfknúnar- miðað við siglingahæfileika þeirra. Vegna mikils rekstrargildis þeirra eru dýpkunarskip sem eftirsóttust eins og er-tegund skipa í dýpkunariðnaðinum.
Þessi skip eru knúin dísilvélum, gufuvélum eða landorku og halda stöðu sinni meðan á aðgerðum stendur með því að nota spuds (staðsetningarhaugar) eða akkeri-kapalkerfi, sem býður upp á kosti samfelldrar dýpkunar og mikillar skilvirkni. Í tæknilegum flokkunarstöðlum eru sjálfknúnar gerðir flokkaðar eftir afkastagetu en ekki-sjálfknúnar gerðir-flokkaðar eftir framleiðni. Þeir eru hentugir til að dýpka vatnaleiðir með mjúkum jarðvegi eins og sandi og silt, ná mikilli skilvirkni þegar þykkt dýpkunarlagsins er minni en 0,7 metrar; sumar gerðir eru með tvöföld soginntak, sem gerir dýpkunarbreiddinni kleift að ná yfir 20 metra. Háþróaðar gerðir, sem fyrst voru notaðar í Mississippi River verkefni árið 1893,-með fínstillingu á stútum og uppbyggingu soginntaks-hafa náð framleiðni allt að 2.500 rúmmetra á klukkustund. Hins vegar eru frárennslisleiðslur á sogdýpkunarskipum tiltölulega stuttar, sem takmarkar val á forgunarstaði.